De rugzak die mijn gezin draagt

Hallo lezertjes!

Vandaag, 28 december 2022 zal ik jullie meer vertellen over hoofdstuk 3 en 4 in het boek 'Kindertijd' van Tove Ditlevsen.
In deze blog zal ik jullie ook meer vertellen over hoe ik deze stukken tekst ervaar, wat me aanspreekt en welke info ik uit deze historische roman heb kunnen afleiden.

Het derde hoofdstuk die ik vandaag las ging over Tove die nauwelijks 6 jaar was en al zeer goed kon lezen en schrijven.
'Ik ben amper 6 jaar oud, maar binnenkort word ik ingeschreven op school, omdat ik al kan lezen en schrijven.'
Toen ik dit las voelde ik me erg dom, doordat ik het erg sterk vind dat kinderen zoals Tove dit al erg vroeg konden.
Haar moeder schepte hier erg mee op tegenover andere ouders.
Dat gaf de kleine meid enorm veel voldoening, ondanks dat de band met haar moeder breekbaar en pijnlijk was.
Ook moest ze erg veel geheim houden, zoals het moment dat haar moeder een miskraam kreeg. 
Deze gebeurtenis was erg vergelijkbaar met 1 van de boeken van Zakarias Nielsen, deze stelden gerust en waren niet zo beangstigend als de werkelijkheid.
Ook ging het meisje op die dag samen met haar moeder een schooltje bezoeken.
De directrice leek op een heks.
Ze had groenig haar in een vogelnestje, een ontbrekend glas in haar bril, stijfgeknepen lippen en een grote, poreuze neus.
Uiteindelijk werd ze er niet toegelaten, omdat ze al 'perfect' kon lezen en schrijven, wat het enige was dat je kon leren op een school in die tijd.
Haar moeder was hierdoor niet tevreden, wat haar dochter uiteindelijk een schuld gevoel gaf.

Zakarias Nielsen(1844-1922)

In het vierde en laatste hoofdstuk waarover ik jullie zal vertellen, vertelt Tove dat ze geboren is op 14 december 1918 in een klein 2-kamerappartement in Vesterbro, een stad in Kopenhagen.
In dat jaar kwam er een einde aan de Eerste Wereldoorlog en werd er een achturige werkdag ingevoerd.
Toen ze 7 jaar werd, kreeg het gezin te maken met het feit dat haar vader ontslag kreeg.
'Waarom kreeg hij zijn ontslag?': Vroeg ik me af tijdens het lezen.
Als man is het een grote schande in de maatschappij en je kon erdoor in bedeling raken.
Wanneer je erin geraakte, verloor je uw stemrecht en kreeg je bijstand van de vakbond, maar dat was niet genoeg, waardoor men te maken kreeg met hongersnood.
Haar vader, Ditlev was een melancholiek en was dus buitengewoonlijk fatsoenlijk, terwijl haar moeder wel hield van een grapje.
Hij werkte 12 uur per dag als stoker en was 37 toen zijn dochter geboren werd, zelf was hij geboren in Nykobing Mors.
Toen Toves vader 6 jaar was, werkte hij als herdersjongen. Op dat moment trouwde zijn moeder met Floutroup, een pottenbakker die 9 kinderen had en waarvan Ditlev geen enkele van kende, ook zijn vader kende hij niet.
Toen hij 16 werd, verbrak hij contact met zijn familie en vertrok naar Kopenhagen met het doel om schrijver te worden en leerde op 26-jarige leeftijd Tove haar moeder kennen
in een bakkerij op de Tordenskjoldsgade.
Zijn vrouw werd zwanger op 27-jarige leeftijd van haar dochter.

Tordenskjoldsgade

Dit waren hoofdstuk 3 en 4 van het boek 'Kindertijd'.
Ik hoop dat jullie er van genoten hebben, zelf ook motivatie gekregen hebben om een stukje te lezen en veel bijgeleerd hebben over het gezinsleven van Tove.
Veel liefs, Axelle!