Hallo allemaal!
Vandaag, 12 januari zal ik het laatste hoofdstuk met jullie bespreken.
Zoals je misschien al hebt gezien is dit mijn 2de post van vandaag.
Ik had namelijk nog zin om verder te lezen, alhoewel dit boek bij mij niet echt in de smaak valt.
 |
| Familiefeest 19e eeuw |
Er zal een familiefeest zijn, maar er wordt getwijfeld of ze hun drankverslaafde oom zouden uitnodigen.
Hij is ondertussen al gestopt met drinken, maar het gezin is bang ondanks alle gevolgen van dien.
Persoonlijk snap ik wel dat ze er zo over denken, maar uiteindelijk is het nog steeds familie en vind ik dat hij een tweede kans verdiend.
Uiteindelijk nodigen ze hem toch uit en loopt alles goed.
School is ook net gedaan en Tove moet werken in de vakantie.
Eigenlijk wil ze dit helemaal niet, maar ze moet wel.
Haar volwassenheid komt steeds dichter bij waardoor ze haar kindertijd mist.
Ik mis mijn kindertijd ook soms wel, dus ik snap haar volledig, maar voor Tove is het toch iets anders, omdat haar keuzes worden beperkt.
Ik vond de laatste hoofdstukken veel leuker dan de eerste, omdat ik Tove namelijk goed begrijp.
Ik heb soms ook het gevoel dat ik iets wil worden, maar dat andere mensen dit voor mij beslissen en dat mijn passie en hoop hierdoor sneller verdwijnt.
Dit was het laatste hoofdstuk waarover ik een blog heb gemaakt.
Ik en mijn blogpartner alleszins hebben erg van het boek genoten en wij hopen dat jullie dit ook deden!
Groetjes Yanis en Axelle
Hallo Yanis!
BeantwoordenVerwijderenErg spijtig dat dit jouw laatste blog zal zijn.
Ik heb erg veel genoten van jouw schrijfstijl, verhalen en de mooi besprekingen die jij gemaakt hebt over het boek 'Kindertijd' van Tove ditlevsen.
In hoofdstuk 18 ben ik het erg eens met jouw leeservaringen die je gaf, ik herken mezelf er ook in.
Bij het familiefeest snap ik namelijk ook waarom het gezin bang is om hun drankverslaafde oom uit te nodigen, doordat wanneer je alcohol ziet je telkens terug de neiging zal krijgen om terug 'plezier' te hebben en er later niet mee te kunnen stoppen.
Ook begrijp ik erg goed dat zij angst heeft voor haar toekomst, want ik heb dit ook.
De angst om geen succesvol leven te leiden en op straat te belanden is erg groot, vooral met deze economie, het is iets wat ik erg herken in dit verhaal.
De rechten en normen voor beide genders zijn niet altijd gelijk en financiële problemen namen haar gezin over.
Ze mist haar kindertijd vaak en dat begrijp ik wel, maar aan de ene kant niet door mijn persoonlijke ervaringen hiermee. Daarnaast worden haar keuzes ook beperkt, iets wat ik erg rot vind voor haar. Tegenwoordig hebben we namelijk zoveel keuzes en krijgen wij de kans om te streven voor onze dromen, wat zij niet kon door de ongelijkheid.
Ik heb erg genoten van jouw laatste blog!
Doe zo verder.
Axelle