Hallo lezertjes!
Vandaag 12 januari ben ik er weer met een nieuwe post.
In deze post zal ik hoofdstuk 17 bespreken.
Na deze post komt vanavond nog één en zal mijn allerlaatste zijn.
Daarna duikt er een flashback op over de tijd toen ze aan het dansen was op het bal.
Op dat moment kwam er een mooie jongen naar haar toe.
Eerst wou ze niet dansen, maar voor ze het wist, had de jongen haar al vast.
Ze had een leuk gesprek met hem en daar bij bleef het dan bij.
Na deze flashback was ze terug teleurgesteld over hoe haar toekomst er zou uit zien.
Ik snap al deze stres over haar toekomst wel aangezien ze dichter wou worden, maar in die tijd gebeurde dat zelden of kan dat zelfs niet bij vrouwen.
Gelukkig kende haar broers vriend een redacteur waarbij ze eens met haar gedichten kon pronken.
Eerst aarzelde ze wat, maar uiteindelijk is ze naar hem toe gegaan.
Jammer genoeg was het een kinderredacteur en stonden er nogal wat erotische dingen in haar gedichtjes, daarom zei hij dat ze binnen een paar jaar, maar eens terug moest komen.
Na deze teleurstelling stopte ze even met schrijven, want ze dacht dat de gedichten niet goed genoeg waren.
Een tijdje later begon ze terug met schrijven, het is namelijk haar passie.
Ik vond het jammer dat er niemand echt aandacht aan haar gedichten gaf, want op die manier geraakte ze misschien zelf haar passie kwijt.
Gelukkig was ze heel dapper en bleef ze door schijven.
Dit was het voor hoofdstuk 17.
Hopelijk hebben jullie ervan genoten!
Tot de volgende keer.
Groetjes Yanis!
Hallo Yanis!
BeantwoordenVerwijderenLeuk dat je de motivatie had om die vanavond nog een blog te schrijven!
Ik ben het trouwens erg eens met uw mening in het verhaal en zal er hierdoor later nog op terugkomen.
Ik herkende mezelf erg in hoofdstuk 17 door de angst voor de toekomst en het terugdenken aan gebeurtenissen die je terug op het verkeerde pad willen zetten of me een gevoel van 'niet goed of succesvol te zijn', willen geven.
In het boek las ik over haar stress voor haar toekomst als vrouwelijke dichter.
Ze kreeg een mooie kans bij de vriend van Edvin, maar erg jammer dat hij voor kinderen schreef anders had zij natuurlijk wel een grote kans gehad om te beginnen met haar werk als dichter.
Ook vind ik haar gedichten erg identiek en zeldzaam, ze zijn dus zeker goed genoeg!
Daarnaast vond ik het erg jammer dat ze ermee wou stoppen door die ene gemiste kans en daardoor haar passie opgaf, iets wat je ook in uw mening schreef.
Je gaf me een erg duidelijk beeld over Tove haar 'verloren' droom die ze hopelijk nog zal kunnen waarmaken, mocht de waarde van een vrouw ooit nog evenveel als die van een man worden.
Ik had erg genoten van dit hoofdstuk, het was namelijk mijn favoriete hoofdstuk.
Dank u wel voor deze blog!
Liefs, Axelle
Dag Axelle!
BeantwoordenVerwijderenFijn dat je genoten hebt van deze blog. Ik ben ook
zeer blij om te horen dat ik je met deze blog een beter
beeld heb kunnen geven over haar droom die in het
water valt.
Yanis