Een kindertijd vol dromen

Hallo lezertjes!

Vandaag, 30 december 2022 ben ik er weer met een nieuwe blog.
Deze blog zal gaan over hoofdstuk 5 en 6 uit het boek 'Kindertijd' van Tove Ditlevsen.
Ik hoop dat jullie veel nieuwe dingen zullen bijleren door deze historische roman en dat er genoten zal worden van het lezen van mijn blog!

De Avondster als oog van God

Hoofdstuk 5 begint wanneer Tove naar de Avondster kijkt die op het vriendelijke oog van God lijkt.
Het is haar favoriete moment van de dag en geniet er dan ook uiterst veel van.
Ze bedenkt zich dat mensen ooit haar woorden in boeken zullen lezen en verbaasd zullen zijn dat een meisje ooit dichter geworden is, want dat is haar grootste droom.
Haar doel is om haar ouders trotser te maken dan dat ze momenteel op haar broer zijn.
'Ik zag het al toen ze nog een kind was, ze had iets speciaals!'
Dit zijn de exacte woorden van een van haar oude leerkrachten.
Ze doet me denken aan verschillende leerkrachten op mijn school die hun leerlingen veel motivatie geven door de leerlingen hun zelfvertrouwen te boosten.
Op school zit ze in de 2e klas. 
Daar zingen ze gebeden, wilt ze psalmen leren schrijven en wordt ze beschreven als een oneindig, grappig meisje die de rol van 'pias' heeft.
Het is er niet altijd even leuk en veilig, doordat er een kinderlokker rondloopt.
Ze is er niet bang van, maar haar moeder wel en ging hem ooit aangeven bij de politie. 
Toen ze terugkeerde uit school zag ze haar buurvrouw Ketty, ze is een prostitué en dat vindt haar vader schandalig, omdat je in die tijd jouw ouders moest eren en dat deed hun buurvrouw niet, doordat haar moeder niet wou vertellen wie haar vader is.

Iedereen heeft een zware rugzak, vertelt hoofdstuk 6 ons, maar 'waarom zijn we bang dat anderen het kunnen ruiken dat het van de ene persoon zwaarder is dan die van de ander?': Vraagt Tove zich af.
Ik vind dit erg mooi gezegd, want veel mensen beseffen niet dat iedereen wel een rugzak vol herinneringen heeft.
Ook inspireert het me echt dat ze zo jong was om zich dat al af te vragen.
Ze is ervan overtuigd dat haar moeder van haar zal houden op de manier dat ze nu van haar broer houdt wanneer ze volwassen zal zijn.
Tove denkt ook dat haar moeder voor ze Ditlev leerde kennen anders en veel gelukkiger was, omdat ze aan Tove vertelde dat ze vroeger elke avond op de dansvloer stond te dansen en uit de bol ging.
Tove beschrijft haar kindertijd als 'een ziekte waarvan je bent genezen', maar haar broer noemt het 'groeipijn', omdat het ophoudt wanneer je 20 jaar oud bent.
Moeders kindertijd was niet aangenaam.
Haar vader was een alcoholist en had, volgens haar, haar vijf broertjes vermoord. 

Dit waren hoofdstuk 5 en 6 in het boek 'Kindertijd' van Tove Ditlevsen!
Ik vond het erg leuk om wat bij te leren over het verleden van de ouders Ditlevsen en heb me er erg in kunnen herkennen en meeleven.
Axelle