Hallo allemaal!
Ik ben Yanis Yefsah en zal jullie wat meer vertellen over het boek: 'Kindertijd' van Tove Ditlevsen.
Ik zal in mijn volledige blog vanaf hoofdstuk 10 tot en met hoofdstuk 18 bespreken.
Vandaag, 10 januari 2023 zal ik hoofdstuk 10 en 11 met jullie bespreken.
Tove zit nu op de middelbare school en daar is ze heel blij om.
Ze heeft zelf ook toestemming gekregen om naar de bibliotheek te gaan, de bibliotheek was toen al een beetje zo als nu, want het moest er muisstil zijn.
Ze mocht wel van haar ouders alleen kinderboeken lezen, maar gelukkig klikte het goed tussen Tove en de bibliothecaresse, daarom mocht ze de boeken van de volwassenen al lezen, omdat ze de kinderboeken te saai vond.
Weer in dit hoofdstuk wordt de armoede benadrukt waarin ze leefden.
Zo kwam ik er zelf achter dat ze geen tandenborstel hadden.
Ik zou me niet eens kunnen inbeelden om zo te leven.
In dit hoofdstuk bevindt zich ook een speciaal moment in het boek.
Al heel het boek lang zie je hoe Tove jaloers is op haar broer en hoe ze eigenlijk niet zo goed overeen komen, maar nu hebben ze een diepgaand gesprek en begint Edvin zelf te huilen wat zorgt dat hun band als broer en zus alleen maar sterker wordt en dat vond ik mooi om te zien want dat herken ik zelf wel.
Hoofdstuk 11: Dit hoofdstuk wordt ook in de belevende-ik verteller verteld.
Ik kwam hier te weten dat Tove een meisje is die goed let op details en ze er zich iets van aantrekt.
Haar moeder had namelijk een chocolaatje in haar broodtrommel gestoken.
Hiervan werd ze zo vrolijk van aangezien het een teken van liefde is.
Ik kwam er ook achter dat Tove beschaamd is om haar thuissituatie.
Dit wekte wat medelijden bij me op, omdat ze erbij wou horen en dat soms niet kan door gebrek van geld. Ik heb dit zelf nooit meegemaakt en ben daarom ook heel dankbaar.
Dit waren hoofdstuk 10 en 11 en hopelijk hebben jullie ervan genoten.
Ik namelijk wel.
Ik zie jullie in het volgende hoofdstuk!
Hallo Yanis!
BeantwoordenVerwijderenIk heb erg veel genoten van het lezen van jouw geschreven blog.
Je schrijft erg vlot, rechtlijnig en verstaanbaar wat erg aangenaam is.
Hoofdstuk 10 en 11 hebben me meer inzicht gegeven over Toves thuissituatie, haar liefde voor lezen en de normen van het dagelijks leven in Kopenhagen.
Ook merkte ik op dat je schreef dat het verhaal in deze hoofdstukken verteld wordt in de belevende-ik verteller.
Daar ben ik het erg mee eens!
Ik heb dit kunnen afleiden doordat Tove het verhaal vertelt, niemand anders zijn perspectief deelt en zij deze gebeurtenissen haarzelf met 'ik' aanspreekt.
Wat me ook is opgevallen, is dat het 'Kindertijd' zich afspeelt in de 19e eeuw, net na de Eerste wereldoorlog en dat het niet verteld wordt in een werkwoordsvorm van de verleden tijd, maar tegenwoordige tijd.
Ik vind dit erg mooi en geeft me een groter inlevingsvermogen!
Axelle
Fijn dat je genoten hebt van deze blog!
BeantwoordenVerwijderenHet is ook leuk om te horen da je wat meer inzicht
hebt gekregen over de thuissituatie van Tove.
Dat was namelijk mijn doel van deze post.
Yanis